Hasil (
Bahasa Indonesia) 1:
[Salinan]Disalin!
Nuku kijkt hem met een flauwe glimlach aan. ‘Denk je dat echt? Het is maar een troon.’ Zijn broer zwijgt beduusd.‘Luister,’ zegt Nuku. ‘Hoe is onze strijd begonnen? In 1779 werden onze vader, sultan Djamaludin, en onze oudste broer gearresteerd en naar Batavia gebracht. Waarom? Hij had te weinig kruidnagelbomen en nootmuskaatbomen laten verwoesten. Hij was niet hard genoeg opgetreden tegen de rooftochten van zijn onderdanen op de Papoese eilanden. Enzovoorts. Maar die klachten waren er al jaren! De echte aanleiding was de brief die hij aan de Engelsen had gestuurd.’‘Wat voor brief?’ vraagt Zainal Abidin.‘De Engelsen hadden problemen met de route naar China door de Zuid-Chinese Zee,’ legt Nuku uit. ‘Te langzaam. Te gevaarlijk. Zij vroegen Tidore om vrije doorvaart door de Molukken, om via de Filippijnen op de Chinese havens te koersen. Onze vader schreef dat hij veel goeds over de Engelsen had gehoord, dat hij hen graag ter wille was en dat hij hen om steun tegen de Nederlanders vroeg. Toen de Compagnie deze brief onbedoeld in handen kreeg, besloot ze onmiddellijk een eind te maken aan de zelfstandigheid van Tidore. In plaats van bondgenoten zouden we onderdanen worden, en de Compagnie zou de Engelsen buiten de deur houden. Maar onze vader weigerde het contract dat hem in Batavia werd voorgelegd te ondertekenen. Hij werd levenslang naar Ceylon verbannen en op Tidore kwamen wij in opstand.’‘We hebben onze vader niet teruggezien,’ stemt Zainal Abidin toe.‘Nee,’ zegt Nuku. ‘Maar ik heb nog een brief van hem gehad. Hij drukte ons op het hart om de zelfstandigheid van Tidore te bewaren en voorspelde dat we daarvoor een bondgenootschap met de Engelsen nodig zouden hebben. Hij had een vooruitziende blik. Dat we de troon terugkrijgen, is mooi. Maar wat willen we verder van de Nederlanders?’Een harde windvlaag rukt aan de staatsiesloep. Zainal Abidin werpt een blik naar buiten. In het open water van de zeestraat tussen Tidore en Ternate verschijnen schuimkoppen op de golven. ‘We moeten nu omkeren,’ zegt hij. Nuku knikt.Het bastion van fort Kajumerah wordt door heftige vlagen storm en regen gegeseld. Het hemelwater doet de kanonnen donker glanzen. Goldbach staart Nuku’s vloot met sombere blikken na tot ze om de noordoosthoek van Tidore is verdwenen. Dit is een slecht voorteken. HOE GING HET VERDER?In nieuwe onderhandelingen met de Compagnie zette sultan Nuku hoog in. Hij was bereid om formeel schuld aan de opstand te erkennen en het contract met de Compagnie te vernieuwen. Maar hij eiste dat de Compagnie de zelfstandigheid van Tidore zou respecteren en dat zij zou instemmen met het herstel van het rijk van Djailolo op Halmahera. Dat laatste zou ten koste gaan van de macht en de status van Ternate.De onderhandelingen hierover sleepten zich nog voort toen Nuku op 22 november 1805 overleed. Hij werd opgevolgd door minder krachtige sultans.
Sedang diterjemahkan, harap tunggu..
